Persepolis

Persepolis je antički grad u planinskom delu današnjeg jugozapadnog Irana, koji je nekada bio prestonica Persije. Persijanci su ga svojevremeno nazivali Parsa, a Persepolis je naziv grčkog porekla, koji u slobodnom prevodu znači „grad Persijanaca“. Grad Persepolis je osnovao persijski kralj, Darius I, i njegova izgradnja je počela 518. godine pre nove ere. Njegova izgradnja je nastavljena tokom celog petog veka pre nove ere, a nju su nastavili Dariusovi naslednici. Najvažniji deo Persepolisa predstavlja sedište vladara, koje se i smatra zaboravljenim svetskim čudom.

Posebnost ovog objekta čine terase koje su duge od 300 do 450 metara. Do njih vode stepenice koje su dovoljno široke i visoke da su se konji mogli penjati uz njih. U to vreme kraljevi su u velikoj meri koristili konje, koji su predstavljali stvar prestiža u to vreme. Druga velika posebnost predstavljala je Apadana, velika hala u kojoj je moglo da se okupi oko 10.000 ljudi. Nju je nosilo 72 stuba visokih po 20 metara od kojih je danas ostalo 13. Na njima su se nalazile figure dvoglavih životinja na čijim ledjima se nalazio krov. Ostaci na stubovima pokazuju da je dvorana sa stubovima bila ofarbana svetlim bojama.

Upečatljiv je i deo poznat pod nazivom Prestonička dvorana. Ova dvorana je bila kvadratnog oblika, dimenzija 70x70 metara. U njoj je vladar Persije primao najviše plemiće. Uglavnom je korišćena za velike ceremonije, poput proslave Nove godine, koja se u Persiji slavila sa prvim danom proleća. Ova dvorana je bila okružena sa 100 drvenih stubova sličnih onima, koji su nosili Apadanu.

U celom kompleksu, sem kraljevskih svečanih dvorana su se nalazile i njegove privatne odaje, ovde su se održavali sastanci sa najvažnijim ljudima iz vrha vlasti, a jedan deo kompleksa je služio kao magacin za oružje i municiju. Grad, a sa njim i kraljevska palata, su uništeni od strane Aleksandra Makedonskog (Velikog). On je u svom velikom pohodu osvojio ovaj grad 330. godine pre nove ere. Prema zapisima jednog istoričara iz tog vremena, bilo mu je potrebno 20.000 mazgi i 5.000 kamila da bi izneo sve skupocenosti iz kraljevske palate.

Posle toga grad je napušten i zaboravljen. Ponovo je otkriven tek 1620. godine, a njegova rekonstrukcija je započela posle Drugog svetskog rata. Veliki broj zaljubljenika u antičku svetsku istoriju je posećivao ovaj spomenik kulture. Danas, najviše iz političkih razloga, sve je manji broj turista koji dolaze na ovo mesto.Photo:marmoulak